همیشه برایمان اذان به معنی شروع امری ست که باید انجام شود ولی گویی اذان سحر ماه مبارک امری ست بر نهی. دست کشیدن از لذت خوردن و آشامیدن تا غروب خورشید. همین است... تمام دوره ماه رمضان، همین است، دست کشیدن. دست کشیدن از بیشتر لذت هایی که قبلاً اشکال نداشت یا خیلی به چشم نمی آمد. ولی الان نه تنها از خوردن و نوشیدن بلکه از هر آنچه که عمل نیک به حساب نیاید. نشنیدین بدی ها، ندیدن زشتی ها، نگفتن جملات ناپسند...سخت است که هوا روشن نشده، دستوری بگیری که نخور، ننوش، نگو، نبین و ...

آری بسیار هم سخت است. اما این سختی را پاداشی ست که همه شیرینی ها نزدش کم می آورند. پاداش آن مهمانی خداست. میزبان قادرِ متعالِ دانایِ تواناست. و تو هدیه ات روزه ای ست که با سختی فقط برای رضای او مهیا کرده ای. او هر عمل نیک ات را در این مهمانی با هزار برابر جبران می کند. دعایت را اجابت می کند. به گرمی پذیرای توست. گناهانت را قلم عفو و بخشش می کشد. کاستی هایت را تکمیل می کند و هر چیزی را بهانه بخشش ات قرار می دهد. و سرآخر بر سفره افطارت می نشاند و عیدی ات را روز عید فطر بر تو ارزانی می دارد.

همین است. باقی بهانه ای است کوچک، اطعام فقیران، یادگرسنگان و... که روزی دهنده همه از مور تا مار، از کافر تا مومن، بر عهده خودش است و اوست که هرگز خلف وعده نمی کند.

بیدار می شویم از خواب و چه زیباست که بفهمیم و یاد بگیریم که در همه مراحل زندگی باید بیدار شویم از خواب، خواب غفلت، خواب ناآگاهی، خواب ترس و خواب خودفریبی

ما همیشه مهمان خداییم کافی ست بیدار شویم از خواب...

حسن دانشمند

خبرنگار مفدا بهشتی